شعر، هنر و ادبیات

. … و داسـتان غــم انـگیزی اسـت، دســتی که داس را بـرداشـت هــمــان دسـتی اسـت کـه یــک روز، در خـواب هـای مزرعه گـندم کـاشـت.   

. پــــرواز هـم دیـگر رویـای آن پــرنـده نـبود   دانـه دانـه پـــرهـایـش را چـید تـا بر ایـن بـالـش   خـــواب دیـگری ببیند!  

. امــروز روز خــوبــی بــود!     هيــچ صفــری اضــافــه نشــد، بــه هــزار غمــی کــه داشتيــم . . .    

  با آن کس که دوست می داریم، ازسخن گفتن بازمانده ایم …. اما این سکوت نیست !   

  دیــکتـاتــور مـنم!  که‌ اگـر همه در مـیدان اصلی احساسم جمع شـوند و‌فریاد زنند که تــــــــــو را از دلــــــم بیرون کنم…   تا آخـرین لحظه رو به رویشان خواهم ایستاد…

. ایـن شهــر شهــر قصه های مــادر بــزرگ نیـست! کــه زیـبا و آرام بـاشـــد آسمـانـش را هرگـز آبـی نـدیـده ام     مــن از اينجــا خــواهــم رفــت و فــرقــی هــم…

  گــويــی پــدر ژپتــوی نجــار از ســرمــا، پينــوکيــوی عــزيــزش را در اجــاق مــی ســوزانــد، اينگــونــه کــه تــو مــرا . . .             

  زمستــان آمــده اســت! خستــه ام! مــي خــوابــم! بهــار کــه آمــد، پيلــه ام را مــي شکــافــم تــا بــا پــرهــاي خيــس، دوبــاره عــاشقــت شــوم . . .        …