کیوان شاهبداغی

. نـه تـو مـی‌مـانی، نـه انـدوه، نـه هیچ یـک از مـردم ایـن آبادی… بـه حباب نگران لب یـک رود قـسـم، و بـه کوتاهی آن لحظه ی شـادی که گذشت… غصـه…